Een blik op het Begijnhof van Mechelen
In 2007 kregen de leden van de Kon. Mechelse Fotokring de opdracht om foto's te maken van het begijnhof te Mechelen in al zijn aspecten. Zelden werden er zoveel foto's gemaakt van een opgelegd onderwerp. Hier een aantal beelden die aantonen dat de meeste onder ons zoveel mooie dingen voorbijlopen zonder ze op te merken. We hebben menig uurtje in het begijnhof doorgebracht en stonden steeds versteld van die dingen die we een vorige keer niet gezien hadden.
Eddy
In de middeleeuwen ontstonden vrouwengemeenschappen die zich bezighielden met onderwijs van minderbegoeden, werken van barmhartigheid, liefdevolle ouderzorg, ziekenzorg en algemene zorg voor arme priesters en leken.
De hervorming en godsdienstoorlogen waren oorzaak van dat vele begijnhoven de 16 e eeuw niet overleefden. Slechts in de 17 e eeuw, als teken van overwinning van de katholieke op de protestantse, werden de middeleeuwse begijnhoven weer opgebouwd of hernieuwd en symboliseerde de barokstijl de triomf van de Contrareformatie.
De Franse Revolutie tenslotte, in de 18 e eeuw, gaf de genadeslag aan de begijnhoven. Pas in 1814 mochten de begijnen hun onderkleed terug dragen. De begijnhofpoorten werden evenwel nooit heropgebouwd, zodat de wereldse invloeden zich snel lieten gelden en het aantal begijnen zienderogen daalde.
Ons laatste begijntje is in het convent Sint Anna, rechtover de begijnhofkerk, overleden op 22 augustus 1993.
Naar een tekst van Guy Devyver |